Het afgelopen weekend vond de grootste hondenshow van Frankrijk plaats: de Championnat de France in Parijs. Het is van de weinige mogelijke shows waar een hond de vereiste kwalificatie voor Frans kampioen kan halen en dus is het voor veel mensen een belangrijke show.

Team Animilo-pro vertrok met een afgeladen vrachtwagen en ondersteuning van 4 extra mensen: Hanneke, Guy, Valxe9rie van de Hxe9ry-shampoos en Rxe9my van de LadyBel shampoos. Mathieu, Milo en Hanneke arriveerden donderdagmiddag in Parijs, op het terrein van de expo Porte de Versailles. Immens groot en doorkruist door de Pxe9rifxe9rique.
Er werd meteen begonnen met de opbouw van de stand, want met 15*3 meter en een wagonlading nieuwe voorraad die geprijsd en ingeruimd moest worden, was er het nodige werk te verzetten. Tijdens de opbouw werd in een onbewaakt moment het tasje van Hanneke gestolen, met daarin bank- en credit kaarten, paspoort, rijbewijs, sleutels, geld, telefoon en medicijnen. We konden dus, moe als we waren, nog gaan bellen om kaarten en telefoon te blokkeren. Dat ging gelukkig makkelijk en snel en er was nog niets gedaan met de kaarten of de telefoon, dat scheelde alweer.
Na al deze inspanningen hebben we van Parijs genoten door vlakbij het hotel, op een typisch Parijs’ terras, uitgebreid aan de sushi te gaan bij een van de vele Japanners in de buurt. Het weer was inmiddels uitermate aangenaam geworden dus lwe hadden wat dat betreft geen klagen. Alleen jammer dat er nergens plek was om de honden een beetje lekker uit te laten, behalve dan het beruchte Bois de Boulogne. Dat deden we maar even niet.

Vrijdag opnieuw hard werken met opbouw en zowaar werd Hanneke’s tasje teruggevonden. Zonder geld, zonder telefoon, maar verder alles erin. Een hele opluchting.

Zaterdag en zondag was dan de echte show en het was bloedheet. Er waren veel minder honden dan vorige jaren, gelukkig waren er ook heel weinig concurrenten aangezien de standprijs waanzinnig was. Crufts is goedkoper, echt waar. De omzet was uiteindelijk zeer matig en afgezet tegen al het werk was de winst echt marginaal. Exe9n van de oorzaken was het feit dat men zeer ver weg moest parkeren (ook onze eigen vrachtwagen stond 2km. verderop) en dat weerhield mensen ervan om zware en grote spullen mee te nemen. Men moest er txe9 ver mee lopen zeulen.

De show was mega-smerig, zelfs voor Franse begrippen. Overal poep en pies. Fransen ruimen nauwelijks uitwerpselen op en er was wat dat betreft trouwens ook geen enkele stimulans vanuit de organisatie. Nergens zakjes, nergens prullebakken. Buiten waren er 2 hondentoiletten die niet werden schoongenhouden en waar ook al geen zakjes en prullebakken waren. Gevolg: een enorme stank buiten, mede dankzij de hitte. Onze eigen honden vertikten het om hun behoefte te doen, zo vies was het er.

Al met al kunnen we concluderen dat onze inspanningen nauwelijks beloond zijn. De organisatie was pet, er is geen ander woord voor. We hebben er eigenlijk alleen twee gezellige dagen met onze collega’s aan over gehouden en wat lekkere sushi-maaltijden. Dat hebben we namelijk niet, in de Cantal. En wat we er aan over hebben gehouden is het besef dat we echt de stad ontgroeid zijn. Het gestress, de drukte, het gedoe; leuk voor een weekendje maar we zijn blij gewoon weer in kalm Ydes te zijn.